سیاستگذاری های کلان کشور در حوزه سالمندی
کد مقاله : 1015-MOA-FULL
نویسندگان
رضا گلشن *1، محمدرضا جمیلی دشت بیاض2
1گروه حقوق،واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی،مشهد،ایران.
2گروه حقوق،واحد مشهد،دانشگاه آزاد اسلامی،مشهد،ایران.
چکیده مقاله
سالمندی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مسائل اجتماعی قرن حاضر، بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. کاهش نرخ باروری و افزایش امید به زندگی، منجر به رشد سریع جمعیت سالمندان شده و این روند در دهه‌های آینده به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌ها و در عین حال فرصت‌های پیش روی جوامع تبدیل خواهد شد. این تغییرات جمعیتی به‌ویژه بر ابعاد اجتماعی، اقتصادی، بهداشتی، آموزشی و حقوقی تأثیرگذار خواهد بود.

در چنین شرایطی، نیاز به سیاست‌گذاری کلان جامع در حوزه سالمندی بیش از پیش احساس می‌شود. این سیاست‌ها باید به‌گونه‌ای هماهنگ و یکپارچه تدوین شوند تا قادر به پاسخ‌گویی به نیازهای متنوع سالمندان باشند. پژوهش حاضر با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، تحلیل اسناد بالادستی و برنامه‌های توسعه‌ای کشور، به بررسی اثربخشی سیاست‌های فعلی ایران در حوزه سالمندی پرداخته و چگونگی توانایی این سیاست‌ها در تأمین نیازهای جمعیت سالمند کشور را تحلیل می‌کند. همچنین، در این پژوهش به نقش سازمان‌های مردم‌نهاد و انجمن‌های مرتبط در بهبود وضعیت سالمندان و ارتقاء کیفیت زندگی آنان پرداخته و راهکارهایی برای تقویت سیاست‌گذاری و بهبود خدمات حمایتی، بهداشتی و اجتماعی برای این قشر پیشنهاد شده است.
کلیدواژه ها
سالمندی، سیاست گذاری کلان، کیفیت زندگی سالمندان ایران، برنامه توسعه ای
وضعیت: پذیرفته شده
login