تاثیر اموزش مهارتهای ارتباطی و اجتماعی بر سالمندی فعال در مراکز نگه داری روزانه سالمندان
کد مقاله : 1021-MOA-FULL (R1)
نویسندگان
محمد حسین خواجه پور *1، جمیله فرخ زادیان2، شهلا ایوبی ماهانی3، فاطمه معتمدی4
1مربی، گروه پرستاری داخلی جراحی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان،ایران
2دانشیار ، گروه پرستاری سلامت جامعه،دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران
3استادیار، گروه پرستاری سلامت جامعه،دانشگاه علوم پزشکی کرمان ، ایران
4کارشناس آموزش علوم تجربی، اداره بهزیستی کرمان
چکیده مقاله
مقدمه: سالمندی فعال به سالمندان امکان می دهد تا خود را برای بهزیستی اجتماعی و روانی اماده کنند و با توجه به نیازها، خواسته ها و ظرفیت های خود در جامعه شرکت کنند. بسیاری از سالمندان ناتوانی‌های ارتباطی و اجتماعی زیادی در دوران سالمندی تجربه می‌کنند بنابریان اقدامات مداخله‌ای باید شامل راهبرد برای به حداقل رساندن ناتوانی‌های ارتباطی اجتماعی و افزایش سالمندی فعال باشد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر اموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی بر سالمندی فعال سالمندان انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 80سالمنداز دو مرکز نگهدای روزانه سالمندان در جنوب شرق ایران در سال 2024 انجام شد. 80 سالمند به صورت تصادفی ساده انتخاب و به طور مساوی هریک گروه های کنترل و مداخله تخصیص یافتند .گروه مداخله مهارتهای ارتباطی را در طی8 جلسه به صورت حضوری اموزش دیدند. هر دو گروه پرسشنامه سالمندی فعال، قبل و یک ماه بعد از مداخله تکمیل کردند. یافته‌ها: میانگین سنی سالمندان در گروه مداخله 94/68 سال و در گروه کنترل 13/67 سال بود. اموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی باعث شد که اختلاف بین نمره کلی سالمندی فعال و تمامی ابعاد آن در مرحله پس‌آزمون (17.77±98.18) نسبت به پیش ازمون(13.19±148.97) (t = -25.87, p = <0.001) و نسبت به گروه کنترل(8.18±101.10) (t = 1.35, p = 0.18) افزایش معناداری پیدا کند. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه اموزش مهارت های ارتباطی و اجتماعی تاثیر مثبتی بر سالمندی فعال داشت و می توان ان را به عنوان مداخله ای ارزشمند برای بهبود سالمندی فعال در سالمندی استفاده کرد.
کلیدواژه ها
سالمندی فعال ، سالمندان ، مهارت های ارتباطی و اجتماعی
وضعیت: پذیرفته شده
login