تجربه زیسته سالمندان با تنوع فرهنگی اجتماعی در خانه های سالمندان: پژوهشی با رویکرد پدیدارشناسی
کد مقاله : 1069-MOA-FULL (R1)
نویسندگان
علی اسمعیل زاده پیله رود *1، لیلا نیکجو وکیل آباد2
1دانشگاه علامه طباطبایی تهران
2دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده مقاله
چکیده
سالمندی فرآیندی زیستی و دوره ای حساس از زندگی است که با بروز تغییرات خود به خودی، پیش رونده و بازگشت ناپذیر فیزیولوژیکی و روانشناختی همراه می باشد.درک مفهوم سالمندی و تجربه آن از دیدگاه سالمندان می‌تواند ادراک واقعی و عمیق‌تری از پدیده سالمندی و مسائل و مشکلات و نیازهای سالمندان ارائه دهد. تحقیق حاضر با هدف واکاوی تجارب سالمندان از پدیده سالمندی در خانه سالمندان صورت گرفت. روش پژوهش حاضر کیفی و از زمره روش های پدیدارشناسانه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه سالمندان ساکن در خانه های سالمندان شهر اردبیل در سال 1403 بود که با استفاده از روش هدفمند تا رسیدن به مرحله اشباع تعداد 10 نفر به عنوان گروه نمونه انتخاب گردیدند. داده ها با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع‌آوری از روش ون منن برای تحلیل داده ها استفاده شد. هفت مضمون از یافته‌ها استخراج شد که شامل استشمام رایحه زوال، غوطه‌ور در گرداب متلاطم افکار، وقار ازدست‌رفته، عمیق‌شدن گرایشات معنوی، آرزوی عاقبت‌به‌خیری، شکست عاطفی و برباد رفتن داشته‌ها بود. بر اساس این مضامین و زیرمضمون‌های آنها، مفهوم تجربه سالمندان از زندگی در سرای سالمندان و پیری تبیین شد. توصیف و درک سالمندان از پیری و زندگی در خانه سالمندان میتواند داده‌های ارزشمندی را در اختیار سالمندشناسان و کارکنان رشته‌های وابسته در گروه‌های مختلف بهداشتی، آموزشی و اجتماعی قرار دهد تا در جهت کاهش و رفع مشکلات موجود، برنامه‌ریزی آتی برای سالمندان، برقراری ارتباط مناسب‌تر با این گروه و درنهایت ارتقای دانش سالمندشناسی و بهبود کیفیت زندگی سالمندان مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
تجربه زیسته، سالمندان، سرای سالمندان، پدیدار شناسی
وضعیت: پذیرفته شده
login