اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر معنای زندگی سالمندان افسرده
کد مقاله : 1151-MOA-FULL
نویسندگان
مژگان پوردل *1، منصور سودانی2
1دانشجوی دکتری مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. (نویسنده مسئول). sodani_m@scu.ac.ir
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر معنای زندگی سالمندان افسرده انجام گرفت. روش پژوهش حاضر، نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش را کلیه‌ی افراد بالای 65 سال شهر شوشتر در سال 1403 تشکیل دادند. از بین جامعه‌ی آماری 30 نفر که یک انحراف معیار بالاتر از میانگین را در پرسشنامه‌ی افسرگی بک به دست آورده بودند به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی به دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند و به پرسشنامه‌ی معنای زندگی استگر و همکاران (2006) پاسخ دادند. جلسات درمان مبتنی بر شفقت در 10 جلسه، 5 هفته‌ای و هر هفته دو جلسه و هر جلسه 90 دقیقه به صورت گروهی تنظیم شد. داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج آنالیز داده‌ها نشان داد که در درمان مبتنی بر شفقت بر معنای زندگی سالمندان افسرده گروه آزمایش اثربخش بود و سالمندان گروه آزمایش نسبت به سالمندان گروه کنترل، معنای زندگی بالاتری نشان دادند. بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه، در مورد سالمندان افسرده، متخصصان حوزه سلامت می‌توانند درمان مبتنی بر شفقت را به منظور بهبود معنای زندگی در آنها مورد استفاده قرار دهند.
کلیدواژه ها
درمان مبتنی بر شفقت، معنای زندگی، سالمندان افسرده.
وضعیت: پذیرفته شده
login