تجربه سالمند مراقبین از تاب آوری و خودکارآمدی |
کد مقاله : 1183-MOA-FULL |
نویسندگان |
فائزه شادگان1، اعظم نقوی *2 1کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهانف اصفهان، ایران 2دانشیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران |
چکیده مقاله |
سرمایههای روانشناختی سالمند مراقبین بخصوص تابآوری و خودکارآمدی نقش مهمی در توانایی ارائه مراقبت موثر دارد. هدف: هدف اصلی مطالعه حاضر واکاوی دیدگاه سالمند مراقبین در خصوص تابآوری و خودکارآمدی در هنگام مراقبت است. روش: شرکتکنندگان در این پژوهش شامل 12 خانم سالمند بودند که از یک بیمار (همسر، خواهر یا برادر، مادر یا پدر) در منزل مراقبت میکردند و به شیوه نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. روش اجرای پژوهش و تحلیل داده ها کیفی به شیوه تحلیل مضمون بود. روش جمع آوری داده مصاحبه نیمه ساختار یافته بود که با توجه به شرایط ویژه مراقبت و سالمند بودن شرکت کنندگان، مصاحبه ها در زمان و مکان مورد انتخاب آنها انجام گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد که مصاحبه شوندگان دارای سطوح بالایی از احساس تاب آوری و خودکارامدی بودند و به اعتقاد آنها آنچه در کنار امدن با شرایط دشوار مراقبت از یک بیمار به آنها کمک کرده بود شامل: باورهای معنوی، باور به دریافت پاداش معنوی، روابط اجتماعی قوی، صبر، شفقت ورزی و احساس مسئولیت بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که باورهای معنوی، شبکه روابط اجتماعی و ویژگیهای شخصیتی می توانند در تجربه تاب اوری و خودکارامدی نقش داشته باشند. نتایج می تواند در تدوین مداخلات جهت حمایت از سالمندمراقبین در مسیر مراقبت مفید باشد. |
کلیدواژه ها |
سالمند مراقبین، مراقبین خانگی، تاب آوری، خودکارآمدی |
وضعیت: پذیرفته شده |