نقش مادربزرگها در مراقبت مادرانه از نوهها و ارتباط آن با احساس تنهایی: یک دیدگاه روانشناختی و جامعهشناختی |
کد مقاله : 1191-MOA-FULL |
نویسندگان |
احمد برجعلی1، حسن طاهری *2 1استاد تمام روانشناسی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 2دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران |
چکیده مقاله |
زمینه و هدف: مادربزرگها با تقویت ارتباطات بیننسلی و کاهش احساس تنهایی، نقش مهمی در حمایت خانوادگی دارند. تغییرات اجتماعی و فرهنگی، اهمیت این نقش را بیشتر کرده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر نقش مادربزرگها در مراقبت مادرانه از نوهها و ارتباط آن با کاهش احساس تنهایی است. روش: روش این پژوهش مرور سیستماتیک بوده و در بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۳ با استفاده از پایگاههای اطلاعاتی معتبر، از جمله PubMed، PsycINFO و Scopus انجام شده است. مطالعاتی که به بررسی نقش مادربزرگها در مراقبت از نوهها و تأثیر آن بر جنبههای مختلف سلامت روانی و اجتماعی، از جمله کاهش تنهایی و بهبود تعاملات بیننسلی، پرداختهاند، گنجانده شدند و شامل مطالعات کمی، کیفی و ترکیبی بوده که از روشهای مختلف تحقیق، از جمله نظرسنجیها، تحلیلهای آماری و مصاحبههای عمیق استفاده کردهاند. یافتههای این مطالعات برای ارائه یک نمای کلی جامع از نقش مادربزرگها در تقویت روابط بیننسلی و بهبود سلامت روانی سنتز شدند. نتایج: نتایج نشان داد که مشارکت مادربزرگها در مراقبت از نوهها به کاهش احساس تنهایی و افزایش حس مفید بودن آنان منجر میشود. این تعاملات در جوامع چندنسلی تأثیر بیشتری داشته و روابط خانوادگی و سلامت روان سالمندان را تقویت میکند. با این حال، چالشهایی مانند مهاجرت و کاهش ارتباطات بیننسلی میتواند این تعاملات را محدود کرده و حس تنهایی آنان را افزایش دهد. نتیجهگیری: این پژوهش بر اهمیت نقش مادربزرگها در ارتقای کیفیت زندگی خود و اعضای خانواده تأکید دارد و پیشنهاد میکند سیاستهای حمایتی برای تقویت تعاملات بیننسلی و حمایت از مادربزرگها گسترش یابد. |
کلیدواژه ها |
مادربزرگها، مراقبت مادرانه، نوهها، احساس تنهایی، روابط بیننسلی، سلامت روانی |
وضعیت: پذیرفته شده |